Ανάγκη καλών πνευματικών

Οι άνθρωποι σήμερα είναι κουρασμένοι, ζαλισμένοι και σκοτισμένοι από την αμαρτία και τον εγωισμό. Γι’ αυτό υπάρχει ανάγκη, περισσότερο από κάθε άλλη εποχή, από καλούς πνευματικούς, που θα πλησιάζουν τους ανθρώπους απλά και με πραγματική αγάπη και θα τους καθοδηγούν με διάκριση, για να ειρηνεύουν. Χωρίς καλούς πνευματικούς αδειάζουν οι εκκλησίες και γεμίζουν τα ψυχιατρεία, οι φυλακές και τα νοσοκομεία. Πρέπει να συναισθανθούν οι άνθρωποι ότι ταλαιπωρούνται , γιατί είναι μακριά από τον Θεό, να μετανοήσουν και να εξομολογηθούν ταπεινά τις αμαρτίες τους.
Η εργασία του πνευματικού είναι εσωτερική θεραπεία. Δεν υπάρχει ανώτερος γιατρός από τον έμπειρο πνευματικό , που εμπνέει εμπιστοσύνη με την αγιότητά του, πετάει από τα ευαίσθητα πλάσματα του θεού τους λογισμούς που φέρνει το ταγκαλάκι και θεραπεύει ψυχές και σώματα δίχως φάρμακα, με την Χάρη του Θεού.

Ο πνευματικός, όταν έχη θείο φωτισμό, πνεύμα Θεού, καταλαβαίνει και διακρίνει καταστάσεις, και μπορεί να δίνη σωστές κατευθύνσεις στις ψυχές. Καλά είναι να μην έχει πολλές απασχολήσεις, για να μπορή να διαθέτη τον απαιτούμενο χρόνο για την κάθε ψυχή και να κάνη σωστά την δουλειά του. Διαφορετικά, παθαίνει ό,τι και ένας καλός χειρουργός , που, όταν κάθε μέρα έχη να κάνη πολλές εγχειρήσεις, κουράζεται και είναι φυσικό να μην αποδίδη όσο μπορεί. Γι’ αυτό δεν χρειάζεται να αναμιγνύεται σε πολλά τα οικογενειακά θέματα, αλλά να περιορίζεται σε ό,τι σχετίζεται με την συγκεκριμένη κάθε φορά ψυχή , ώστε να έχη τον χρόνο να την βοηθήση αποτελεσματικά. Ούτε όμως ο εξομολογούμενος πρέπει να απασχολή τον πνευματικό με θέματα για τα οποία μπορεί να ρωτήση άλλους πιο αρμόδιους , να τον ρωτάη π.χ. ποιο σπίτι να νοικιάση ή σε ποιο φροντιστήριο να στείλη το παιδί του κ.λπ.

Στην εξομολόγηση κρίνεται και ο εξομολογούμενος και ο πνευματικός. Πολύ βοηθάει για την καθοδήγηση της ψυχής η ελευθερία η πνευματική . Να μην ακολουθή δηλαδή ο πνευματικός κάποια γραμμή που του βάζουν οι άλλοι, αλλά να βλέπη τι λένε οι Πατέρες και να ενεργή με διάκριση ανάλογα με τον άνθρωπο , με την πτώση, με την μετάνοια. Βλέπω όμως μερικές φορές ότι δεν υπάρχει ειλικρίνεια. Μερικοί που έχουν ευθύνη για τις ψυχές δεν κάθονται να πουν στον άλλον, που είναι λ.χ. μπλεγμένος με μάγους, με πλανεμένους κ.λπ. , μια κουβέντα, να τον προβληματίσουν λίγο, να πάρουν μια θέση, για να μην έχουν φασαρίες μαζί τους. Δηλαδή , για να μην τα χαλάσουμε με τον έναν και με τον άλλον και για να λένε καλά λόγια για μας, να αφήσουμε τον άνθρωπο να καταστραφή και να χαίρεται ο διάβολος.


Από το βιβλίο: «ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ
ΛΟΓΟΙ Γ΄
ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ»
ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
«ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ»
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
2007


http://www.gonia.gr/gonia.php?article=4550





.

Καλή και ευλογημένη χρονιά

Καλή και ευλογημένη χρονιά σε όλους!

,

Καλά Χριστούγεννα

Ἡ παρθένος σήμερον
τὸν ὑπερούσιον τίκτει
καὶ ἡ γῆ τὸ σπήλαιον
τῷ ἀπροσίτῳ προσάγει.
Ἄγγελοι μετὰ ποιμένων
δοξολογοῦσι·
Μάγοι δὲ μετὰ ἀστέρος
ὁδοιποροῦσι·
δι’ ἡμᾶς γὰρ ἐγεννήθη
παιδίον νέον, ὁ πρὸ αἰώνων Θεός.

Κοντάκιον Ἁγ. Ρωμανοῦ τοῦ Μελῳδοῦ. 

Χρόνια πολλά σε όλους, η γέννησις του Χριστού, να φέρει στις καρδιές μας ευλογία, αγάπη, ειρήνη, ελπίδα.


Καλά Χριστούγεννα!


.

.

Πλήθυναν τὰ λόγια καὶ λιγόστεψαν τὰ βιώματα!

Στὴν ἐποχὴ μας, πλήθυναν δυστυχῶς τὰ λόγια καὶ λιγόστεψαν τὰ βιώματα, διότι ἐπηρεάστηκαν οἱ ἄνθρωποι πάλι ἀπὸ τὸ κοσμικὸ πνεῦμα, ποὺ ἐπιδιώκει ὅλο τὶς εὐκολίες καὶ ἀποφεύγει τὸν σωματικὸ κόπο. Ἀναπαύονται δηλαδὴ οἱ περισσότεροι ἀπὸ ἐμᾶς στὸ πολὺ διάβασμα καὶ στὴν λίγη ἤ καθόλου ἐφαρμογὴ. Θαυμάζουμε μόνον τοὺς Ἁγίους Ἀθλητὰς τῆς Ἐκκλησίας μας, χωρίς νὰ μπορέσουμε νὰ καταλάβουμε τὸν κόπο τους, γιὰ νὰ τους ἀγαπήσουμε και νὰ ἀγωνισθοῦμε ἀπὸ φιλότιμο νὰ τοὺς μιμηθοῦμε.

Ἀπὸ τὸ βιβλίο: Γέροντος Παϊσίου Ἁγιορείτου, Ἐπιστολὲς, 

ἐκδ. Ἱ. Ἡσυχ. "Εὐαγγ. Ἰωάννης ὁ Θεολόγος", 

Σουρωτή Θεσσαλονίκης 1994, σ. 132

Τὸ διαβάσαμε στὸ περιοδικὸ "Παρακαταθήκη" http://parakatathikh.blogspot.com/

.

Παρακαταθήκη • Σεπτέμβριος - Οκτώβριος 2010, τ. 74

Διαβάστε το νέο τεύχος του περιοδικού το οποίο ακολουθεί.
Επίσης μπορείτε να επισκευτείτε τον δικτυακό τόπο "Ορθόδοξος Λόγος - Παρακαταθήκη" ή το ιστολόγιο του περιοδικού "Παρακαταθήκη".

Παρακαταθήκη • Σεπτέμβριος - Οκτώβριος 2010, τ. 74


.

Σινεμά για τα παιδιά και τους νέους: Νεανικό Πλάνο

 .

http://www.neanikoplano.gr/

Η Δημιουργική Ομάδα για την Οπτικοακουστική Επικοινωνία και Έκφραση των Νέων Ανθρώπων ΝΕΑΝΙΚΟ ΠΛΑΝΟ δημιουργήθηκε το 1992 από κινηματογραφιστές, εκπαιδευτικούς και άλλους πολίτες που δραστηριοποιούνται στο χώρο της τέχνης και του πολιτισμού.

Κύριοι στόχοι του είναι οι ποιοτικές πολιτιστικές παρεμβάσεις θεσμικού χαρακτήρα με τον σχεδιασμό και την υλοποίηση καινοτόμων δράσεων, οι οποίες απευθύνονται κυρίως στο παιδικό και νεανικό κοινό.

Η Δημιουργική Ομάδα για την Οπτικοακουστική Επικοινωνία και Έκφραση των Νέων Ανθρώπων ΝΕΑΝΙΚΟ ΠΛΑΝΟ δημιουργήθηκε το 1992 από κινηματογραφιστές, εκπαιδευτικούς και άλλους πολίτες που δραστηριοποιούνται στο χώρο της τέχνης και του πολιτισμού.

Κύριοι στόχοι του είναι οι ποιοτικές πολιτιστικές παρεμβάσεις θεσμικού χαρακτήρα με τον σχεδιασμό και την υλοποίηση καινοτόμων δράσεων, οι οποίες απευθύνονται κυρίως στο παιδικό και νεανικό κοινό.

Το ΝΕΑΝΙΚΟ ΠΛΑΝΟ διοργανώνει:

Το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ολυμπίας για Παιδιά και Νέους, για την ανάπτυξη στην Ελλάδα του ποιοτικού κινηματογράφου για παιδιά και νέους.
Την Ευρωπαϊκή Συνάντηση Νεανικής Οπτικοακουστικής Δημιουργίας Camera Zizanio, για τη δημιουργική έκφραση των νέων της Ελλάδας και της Ευρώπης με τη χρήση της σύγχρονης οπτικοακουστικής τεχνολογίας.


Παράλληλα και προκειμένου να στηρίξει αυτούς τους δυο θεσμούς, που είναι οι μοναδικοί με αυτό το αντικείμενο στην Ελλάδα, το ΝΕΑΝΙΚΟ ΠΛΑΝΟ έχει αναπτύξει τις ακόλουθες δραστηριότητες και πρωτοβουλίες:

Cine ΦΙΛΙΠ. Ένας κινηματογράφος τέχνης στο κέντρο της Αθήνας με προσανατολισμό στην προβολή παιδικών και νεανικών ταινιών.
Παιδική και Νεανική Ταινιοθήκη. Περισσότερες από 50 ταινίες υψηλής αισθητικής και ποιότητας για ειδικές εκπαιδευτικές προβολές και ψυχαγωγία.
School Cinema. Εκπαιδευτικά προγράμματα, σεμινάρια, ημερίδες και κινηματογραφικά εργαστήρια για μαθητές και εκπαιδευτικούς.
Neaniko Plano / Subtitles. Υποτιτλισμοί και μεταφράσεις ταινιών για υποστήριξη των δράσεών του και αντίστοιχων φεστιβάλ και διοργανώσεων στην Ελλάδα.
Εκδόσεις. Βιβλία και φυλλάδια για την ιστορία, τη θεωρία, την αισθητική και την τεχνική του κινηματογράφου.

 Επίσης, οργανώνει κάθε χρόνο πληθώρα εκδηλώσεων (κινηματογραφικά αφιερώματα, εκθέσεις κλπ.) με στόχο να συμβάλλει στη δημιουργία κατάλληλου κλίματος για την ανάπτυξη στην Ελλάδα προγραμμάτων που θα προωθούν την αισθητική καλλιέργεια, την καλλιτεχνική παιδεία και τη δημιουργική έκφραση των νέων.

Η Παιδική και Νεανική Ταινιοθήκη του Νεανικού Πλάνου είναι η μοναδική οργανωμένη ταινιοθήκη του είδους της στην Ελλάδα, έχει δημιουργηθεί σταδιακά τα τελευταία δέκα χρόνια από βραβευμένες ταινίες σε μεγάλα διεθνή φεστιβάλ και εμπλουτίζεται συνεχώς με νέους τίτλους.

Για παράδειγμα:

Παιδικές και Νεανικές Ταινίες : Fiction

Ο Ιταλός, Ένα καλοκαιρινό παραμύθι, Ο κόσμος της Σοφίας, Μητρική Αγάπη, Ο μικρός άνθρωπος, Ένας μπαμπάς με είκοσι πέντε παιδιά, Μπαχ και Μπρόκολο, Ο νεαρός Aντερσεν,Ο νεαρός μάγος, H ξύλινη κάμερα

Παιδικές και Νεανικές Ταινίες : Κινούμενα Σχέδια

Strings – Το Νήμα της Ζωής, Ο Ντέσμοντ και το τέρας του βάλτου , Ο Κιρικού και η μάγισσα, Το παιδί που ήθελε να γίνει αρκούδα, Cercleen – Mια ερωτική ποντικοϊστορία, Cercleen – Tαξιδιάρικα ποντίκια, Ένα παραμύθι για δυο κουνουπάκι

Παιδικές και Νεανικές Ταινίες : Μικρού Μήκους

Το κορίτσι και τα άλογα που χορεύουν, Η χώρα των πουλιών
Περισσότερα στοιχεία στον δικτυακό τόπο του Νεανικού Πλάνου και του Φεστιβάλ Ολυμπίας www.neanikoplano.gr

Πως θα κλείσετε προβολές

Οι εκπαιδευτικές προβολές για τα σχολεία γίνονται ύστερα από συννενόηση στα τηλέφωνα: 210 8664030, 210 8664378, 210 8660951 (πρωινές ώρες), 210 8612476 (απογευματινέςς ώρες)

Στην Αθήνα οργανώνονται προβολές στο Cine Φιλίπ ή σε κινηματογράφο πλησίον του σχολείου.

Σε κάθε πόλη της Ελλάδας, σε αίθουσα που επιλέγεται από κοινού.

Όλες οι οργανομένες προβολές από το Νεανικό Πλάνο γίνονται με μειωμένο εισιτήριο.

Πηγή: www.neanikoplano.gr

.

Αυστηρότητα στούς αναιδείς, επιείκεια στους φιλότιμους

Αν ένας άνθρωπος έχη αγαθή προαίρεση, άλλά δέν βοηθήθηκε άπό μικρός, δέν είναι κολακεία νά του πής τά καλά πού βλέπεις σ’ αυτόν, γιατί κατ’ αυτόν  τόν τρόπο βοηθιέται καί  αλλοιώνεται,  επειδή  δικαιούται  καί  τήν  θεία  βοήθεια.  Είπα  σέ  κάποιον:  Έσύ  είσαι καλός. Δέν ταιριάζουν σ’ εσένα αυτά πού κάνεις. Του τό είπα αυτό, γιατί είδα τό καλό του χωράφι  καί  τόν  κακό  σπόρο  πού  είχε  ρίξει.  Είδα  ότι  εσωτερικά ήταν  καλός  καί,  ό,τι  κακό έκανε, ήταν εξωτερικό. Δέν του είπα: είσαι καλός, γιά νά τόν κολακέψω, άλλά γιά νά τον βοηθήσω, νά του κινήσω τό φιλότιμο.
Μερικοί έχουν τό εξής τυπικό: Έχει, δέν έχει ό άλλος κάποιο χάρισμα, του λένε: δέν έχεις  χάρισμα,  δήθεν  γιά  νά  μήν  ύπερηφανευθή  καί  βλαφθή.  Ένα  ίσοπέδωμα  δηλαδή. Όταν  όμως  απελπίζεται  ό  άλλος  γιά  τό  κακό  πού  κάνει,  απελπίζεται  καί  γιά  τό  καλό πού έχει, τότε πώς θά ξεθαρρέψη, γιά νά άγωνισθή μέ προθυμία; Ένώ, άν του πής τά καλά πού έχει  καί  του  καλλιεργήσης  τό  φιλότιμο  καί  τήν  αρχοντιά,  βοηθιέται,  αναπτύσσεται  καί προχωράει. Έγώ  έχω  τυπικό,  όταν  βλέπω  ότι  κάποιος  έχει  ένα  χάρισμα  ή  ότι  πάει  καλά  στόν αγώνα του, νά του τό λέω καί, όταν βλέπω κάτι στραβό, νά παίρνω βρεγμένη σανίδα… Δέν σκέφτομαι μήπως βλαφτή ή ψυχή μέ  τόν πρώτο ή  τόν  δεύτερο  τρόπο,  επειδή  καί  οί δύο τρόποι  έχουν  αγάπη.  Άν  βλαφθή  άπό  τήν  συμπεριφορά  μου,  αυτό  σημαίνει  ότι  θά  έχη βλάβη. Άν π.χ. ή εικόνα πού έκανε μιά αδελφή είναι καλή, θά της πώ ότι είναι καλή. Άν δώ ότι ύπερηφανεύθηκε καί αρχίζει νά άποκτάη αναίδεια, θά της δώσω μιά καί θά τήν κάνω πέρα.  Φυσικά,  άν  ύπερηφανευθή,  θά  κάνη  μετά  καρικατούρες,  οπότε  θά  φάη  άλλο μάλωμα. Άν ταπεινωθή ξανά, θά κάνη πάλι καλή δουλειά. Έμενα αρρωστημένα πράγματα δέν μέ αναπαύουν. Στραμπουλιγμένα πράγματα δέν τά μπορώ. Θά τά κάνω έτσι άπό ‘δώ,
έτσι άπό ‘κεί, ώστε νά βρουν τήν θέση τους. Τί; θά οικονομάω αρρωστημένες καταστάσεις;
- Γέροντα, όταν ό αναιδής γίνεται πιο αναιδής άπό τό ενδιαφέρον πού τού δείχνεις, πώς θά τόν βοηθήσης;
- Νά  σου  πώ:  όταν  βλέπω  ότι  ό  άλλος  δέν  βοηθιέται  άπό  τό  ενδιαφέρον  μου,  τήν καλωσύνη, τήν αγάπη, τότε λέω ότι δέν έχω συγγένεια μαζί του καί αναγκάζομαι νά μήν του φέρωμαι  μέ  καλωσύνη.  Κανονικά,  όσο  καλωσύνη  σου  δείχνουν,  τόσο  πρέπει  νά αλλοιώνεσαι, νά διαλύεσαι, νά λειώνης.
Παλιά τί είχε συμβή μέ κάποιον. Στήν άρχή, γιά νά τόν βοηθήσω, αναγκάστηκα νά του πώ  μερικά  θεια  γεγονότα  πού  είχα  ζήσει.  Άντί  όμως  νά πή:  Θεέ  μου,  πώς  νά  Σέ ευχαριστήσω γι’ αυτήν τήν παρηγοριά κ.λπ. καί νά διαλυθή, πήρε θάρρος καί φερόταν μέ
αναίδεια.  Τότε  κράτησα  μιά  αυστηρή  στάση.  Θά  τόν  βοηθώ,  είπα,  άπό  μακριά  μέ  τήν προσευχή. Αυτό τό έκανα, όχι γιατί δέν τόν αγαπούσα, άλλά γιατί αυτός ό τρόπος θά τόν βοηθούσε.
- Καί άν, Γέροντα, καταλάβη, τό λάθος του καί ζητήση συγγνώμη;
- Αν τό καταλάβη, εντάξει, μπορούμε νά συνεννοηθούμε. Διαφορετικά, άν δέν βοηθιέται άπό  τό  φιλότιμο  μου,  δέν  βρίσκω  ανταπόκριση,  καί  δέν  έχω  συγγένεια  μαζί  του.  Όταν  ό άλλος  έχη  ευλάβεια,  ταπείνωση,  δέν  έχη  αναίδεια,  κι  εσύ  κινείσαι  άπλά.  Έγώ  εξ  αρχής φέρομαι  σέ  όλους  μέ  άνεση  καί  απλότητα.  Δέν  φέρομαι  περιορισμένα,  δήθεν  γιά  νά  μή δώσω  θάρρος  στον  άλλον  καί  τόν  βλάψω.  Δίνομαι  ολόκληρος,  γιά  νά  βοηθηθή,  νά άναπτυχθή μέσα σ’ ένα κλίμα αγάπης, καί σιγά-σιγά του λέω τά κουσούρια του. Τόν θεωρώ αδελφό μου, πατέρα μου, παππού μου, ανάλογα μέ τήν ηλικία του. Κάνω λιακάδα, γιά νά βγουν  όλα  τά  φίδια,  οί  σκορπιοί,  τά σκαθάρια – τά πάθη -,  καί ύστερα τόν βοηθάω νά  τά σκοτώση.  Άν  όμως  δώ  ότι  δέν  τό  εκτιμάει  αυτό  καί  δέν  βοηθιέται  άπό  τήν  συμπεριφορά μου, άλλά εκμεταλλεύεται τήν απλότητα μου καί τήν αληθινή αγάπη μου καί αρχίζει νά φέρεται  μέ  αναίδεια,  τραβιέμαι  σιγά-σιγά,  γιά  νά  μή  γίνη  περισσότερο  αναιδής.  Άλλά  στήν αρχή  δίνομαι  ολόκληρος,  γι’  αυτό  μετά  έχω  αναπαυμένη  τήν  συνείδηση  μου.  Μιά  φορά στήν Μονή Στομίου είχα πάρει ένα παιδί, γιά  νά τό βοηθήσω, νά του μάθω καί τήν τέχνη του  μαραγκού.  Του  φερόμουν  μέ  πολλή  καλωσύνη,  τόν  είχα  σάν  αδελφό.  Έβλεπα  όμως
μερικά πράγματα  πού  δέν  μέ  άνέπαυαν.  Μιά  φορά  τόν  ρωτάω:  Τί  ώρα  είναι;. Μέ  τά μυαλά τά δικά σου πάει τό ρολόι!, μου λέει. Έ, τότε είπα: Δέν συμφέρει νά συνεχίσω έτσι. Θά συμμαζέψω σιγά-σιγά “τά μυαλά μου”, γιατί δέν ωφελείται. Κανονικά αυτός, αν ήταν φιλότιμος, έτσι όπως του φερόμουν, έπρεπε νά διαλυθή. Άλλά είδα ότι δέν μέ χωρούσε, δέν μέ  καταλάβαινε.  Ύστερα  μόνος  του  έφυγε  δέν  τόν  έδιωξα.  Βλέπεις,  ή  ανοχή,  ή  αγάπη κάνουν τόν αναιδή πιο αναιδή και τόν φιλότιμο πιό φιλότιμο.


Πηγή

.